Op Hemelvaartsdag werd onze gemeente landelijk nieuws. Niet op een manier waarop we trots kunnen zijn, maar om iets wat ons diep raakt: twee jonge kinderen zijn mishandeld door de mensen die hen juist het meest hadden moeten beschermen: hun eigen moeders.
Dit soort nieuws confronteert ons met iets waar we liever niet bij stilstaan: dat we leven in een gebroken wereld. Een wereld waarin liefde en zorg niet vanzelfsprekend zijn, zelfs niet in de eigen thuissituatie van een kind. Dat geeft woede, verdriet en bovenal een gevoel van machteloosheid.
Lichtpunt in de buurt
Maar er is ook iets anders gebeurd. In de buurt waar deze kinderen wonen, ontstond na enkele dagen iets moois. Mensen kwamen naar elkaar toe. Buren, omwonenden en mensen die elkaar misschien nauwelijks kenden, raakten verenigd in de wens het beste voor deze kinderen te zoeken. Dat menselijk vuur mogen we niet laten doven. Want die kinderen verdienen â net als elk kind in onze gemeente â een veilig en liefdevol thuis. Nu, en in de toekomst.
Onderzoek afwachten
Hoe heeft dit zo lang kunnen doorgaan? Dat is de vraag die velen bezighoudt, en terecht. Op dit moment loopt er onderzoek door justitie en door de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd. Wij respecteren die processen. Het zou onverantwoord zijn om lopende onderzoeken te doorkruisen met voorbarige conclusies. Wij verwachten dan ook dat het college daarin zorgvuldig opereert.
Uitgaande van de in de media genoemde data zouden de eerste meldingen van begin 2025 zijn. In december 2025 en februari 2026 zouden er huisbezoeken hebben plaatsgevonden. Wij willen graag begrijpen hoe dit traject eruit heeft gezien. Niet om te veroordelen, want jeugdzorg is mensenwerk in een complexe werkelijkheid.
Waardering voor het werkveld
Laten we ook stilstaan bij de mensen die dit werk elke dag doen. Jeugdzorgmedewerkers zetten zich met hart en ziel, met liefde en passie, in voor kwetsbare kinderen. Maar zij lopen tegelijkertijd vast op regels die soms meer in de weg staan dan helpen, en op een arbeidsmarkt waar de krapte voelbaar is in elke caseload. Zij verdienen onze waardering, geen voorbarige verwijten. Wij gaan ervan uit dat we na afronding van het onderzoek opnieuw met elkaar in gesprek gaan en dat de uitkomsten zullen leiden tot concrete vervolgstappen. Dat zijn we aan deze kinderen verplicht.
 Landelijke oproep: stop de bureaucratie
Goede jeugdzorg vraagt om meer dan een reactie op incidenten. En laten we eerlijk zijn: dit is geen probleem van Stadskanaal alleen. In de Tweede Kamer klonk vorige week terecht de waarschuwing dat we landelijk telkens van crisis naar crisis bewegen: scherp na een drama, verslappend als de aandacht wegzakt.
Die kinderen verdienen beter, maar de jeugdzorgmedewerkers ook. Zolang er sprake is van onnodige bureaucratie en ontoereikende middelen, blijven we dweilen met de kraan open, hoe toegewijd de mensen in het werkveld ook zijn. Wij roepen het kabinet op om die structurele problemen eindelijk serieus aan te pakken. Want dan pas kan er gedaan worden wat moet: er zijn voor de kinderen die dit het hardst nodig hebben.
